Reflexen

Reflexen

Functie van reflexen

Primitieve reflexen vormen de basis van beweging voor baby’s. Ze ontstaan en ontwikkelen geleidelijk aan in de baarmoeder en zorgen ervoor dat een baby geboren kan worden zonder dat hij of zij daar bewuste vaardigheden voor heeft ontwikkeld. Ook zorgen primaire reflexen voor de mogelijkheid te kunnen overleven na de geboorte; het zuigen om tot drinken te komen, het huilen om aan te geven dat er hulp nodig is en het tijgeren om naar de borst van moeder te komen. Tevens leren de primitieve reflexen het lichaam de patronen die noodzakelijk zijn voor het leggen van de basis voor de ontwikkeling van de hersenen en de stabiliteit van de lichaamshouding. Op de primaire reflexen volgen de overgangsreflexen die baby’s in staat stellen vanuit het platte vlak omhoog te komen en zich op te richten waardoor ze kunnen gaan zitten en kruipen. Na de overgangsreflexen ontwikkelen zich de levenslange houdingsreflexen.

Bewegingspatronen

Iedere primaire reflex heeft een eigen bewegingspatroon tot gevolg dat bij alle baby’s hetzelfde is. Onder invloed van de diverse reflexen zullen in de eerste fase na de geboorte constant bewegingspatronen geactiveerd worden die zorgen voor de ontwikkeling van neurale verbindingen in de hersenen, het mogelijk maken spierkracht op te bouwen om het postuur te vormen en helpen de sensorische verwerking en vestibulaire functies te ontwikkelen. Ook zorgen de bewegingspatronen voor de rijping van het geheugen, emoties, gedrag en leervermogen. Beweging is dus in eerste instantie het meest essentiële onderdeel van en voor de ontwikkeling. Het zorgt ervoor dat de baby controle krijgt over het hoofd en lichaam en deze, tegen de zwaartekracht in, vrij kan bewegen in rechtopstaande positie. Deze vestibulaire waarneming regelt balans, evenwicht, oriëntatie en zorgt voor de ontwikkeling van de spiertonus en het gezichtsvermogen.

Integratie van reflexen

De reflexen horen alleen de eerste maanden na de geboorte actief en aanwezig te zijn. Door veel vrij te bewegen op een vlakke ondergrond, zowel op de buik als op de rug, en door het gedragen, geschommeld en geknuffeld te worden, zullen de reflexen geleidelijk hun invloed verminderen. Dit komt doordat de neurale verbindingen die zijn ontstaan in en naar de hersenen het mogelijk maken de bewegingspatronen bewust te maken. Wanneer het brein in staat is bewust het bewegingspatroon van een specifieke reflex te maken, dan dooft de reflex uit en spreken van integratie. Wanneer de primaire en overgangsreflexen goed geïntegreerd zijn, is het mogelijk voor de levenslange/houdingsreflexen zich te ontwikkelen. Deze reflexen integreren niet maar blijven ons levenslang ondersteunen. Hoe beter de primitieve en overgangsreflexen de basis hebben gelegd, hoe meer fundament de houdingsreflexen hebben om evenwicht, stabiliteit en flexibiliteit in het lichaam te behouden als reactie op veranderingen in de omgeving en sensorische input.

Niet-geïntegreerde reflexen

De meeste reflexen zijn bedoeld om te worden geïntegreerd met zes maanden. Wanneer ze na deze tijd nog steeds actief zijn, fungeren ze als barrière voor leren, sensorische verwerking en emotionele rijping. De baby, het kind of zelfs de volwassene blijft dan in bepaalde ontwikkelingsfase hangen omdat het geen andere keuze heeft zich verder te ontwikkelen doordat de reflexen een automatische reactie oproepen. Het lukt de houdingreflexen daardoor ook niet zich voldoende te ontwikkelen waardoor er zich problemen kunnen voordoen op de volgende gebieden:

Controle hebben over het lichaam bij staan, zitten of bewegen
Balans
Vermogen om stil te zitten
Coördinatie en motoriek (leren zwemmen, fietsen, huppelen)
Controle over de oogbewegingen (noodzakelijk voor het lezen)
Oog-hand coördinatie (noodzakelijk voor schrijven, balvaardigheid)
Ruimtelijke vaardigheden
Organisatie
Concentratie en focus
Emotionele stabiliteit
Controle van impulsen

Oorzaken actieve reflexen

Wanneer reflexen actief blijven heeft dit gevolgen voor de rijping van het zenuwstelsel. Dit is afhankelijk van stressoren en problemen in de ontwikkeling tijdens de fase van ontstaan, tijdens de geboorte, na de geboorte of in een combinatie van vele factoren. Je kunt hierbij denken aan:

Stressfactoren in de fase van ontstaan:

Invloed van toxische stoffen door bijv. roken, alcohol en drugs
Bloodstelling aan hoge elektromagnetische spanning
Bedrust van moeder tijdens de zwangerschap
Slechte voeding tijdens de zwangerschap
Emotionele stress van moeder (relatiestress, overlijden, ziekte)
(extreme) vroeggeboorte

Stressfactoren tijdens de geboorte

Keizersnee
Tangverlossing
Vacuümpomp bevalling
Lange of langzame bevalling
Erg snelle tweede deel van de bevalling (stortbevalling)
Ruggenprik
Foetale stress
Navelstreng om de nek gewikkeld

Stressfactoren na de geboorte

Lange tijd doorbrengen in bijv. Maxi Cosi, wippertje, Bumbo seat, draagzak.
Inbakeren voor lange periodes
Onvoldoende verzorgende aanraking
Veel schermtijd
Gebruik van nek ondersteunende hulpmiddelen
Flesvoeding
Niet genoeg tijd op de grond doorbrengen
Te weinig op de buik liggen
Niet genoeg dragen, wiegen of knuffelen
Relatiestress tussen de ouders

Stressfactoren in het latere leven

Trauma’s; ongeluk, overlijden, heftige gebeurtenis.
Fractuur
Operatie
Voedingstekort
Intolerantie of overgevoeligheid voor bepaalde voedingsstoffen

Reflexintegratieprogramma

Wanneer het wenselijk is de nog actieve reflexen te integreren en hiermee het zenuwstelsel te rijpen, houding te vormen en zintuigen te stimuleren dan kun je kiezen voor het werken met een reflexintegratieprogramma. Er zijn verschillende soorten programma’s en via Knooppunt Breetveld bieden we de mogelijkheid te werken met Rhythmic Movement Training. Dit is een bewegingsgerichte aanpak die de bewegingspatronen van de diverse reflexen op een ritmische wijze inoefent.

Veel verschillende reflexen

Er zijn veel verschillende reflexen; primitieve, overgangs- en levenslange reflexen. Alle reflexen hebben hun eigen functie in de ontwikkeling van het zenuwstelsel en de hersenen. Tevens hebben de diverse reflexen een eigen beweegpatroon, dat herkenbaar is wanneer de reflexen nog actief zijn. Ook brengt iedere niet-geïntegreerde reflex uitdagingen met zich mee die wellicht heel herkenbaar zijn. Voor meer informatie hierover kun je verder lezen via de onderstaande button.